Leven in het Nu

Leven in het Nu! Wis eerst het spoor achter je.
- Hans de Waard -


Leven in het NuIeder op onze eigen wijze zijn we gekomen daar waar we nu zijn. Onze levenservaringen en keuzes die we hebben gemaakt, vormen het spoor dat zich aftekent in het zand van ons leven. In onze rugzak dragen we de onverwerkte ballast uit ons verleden.
Regelmatig wordt ons bewustzijn langs het spoor het verleden in getrokken. Bijvoorbeeld omdat we onze les nog niet hebben geleerd of emoties nog niet zijn verwerkt. Hoe kan ik nou leven in het Nu wanneer het verleden nog zo aan mijn gedachten trekt? De oplossing is simpel, dacht ik: word je bewust van je ballast en laat deze los met de Jassentechniek. Ik merkte inderdaad dat mijn gedachten beduidend minder afdwaalden naar eerdere ontmoetingen en situaties. Maar nog steeds houdt het verleden me af en toe bezig. Iets houdt het spoor achter ons in stand als een trekkend litteken. Inmiddels snap ik waarom.

In mijn leven heb ik veel mensen ontmoet. Het spoor heeft betrekking op die ontmoetingen waaraan iemand een vervelend gevoel heeft overgehouden. Ook ik ben in mijn ontmoetingen af en toe lomp geweest. Ook ik heb mensen bewust en onbewust, bedoeld of onbedoeld fysiek en/of geestelijk pijn gedaan. Elke actie, elke handeling, elke ontmoeting en elke keuze in je leven heeft er niet alleen voor gezorgd dat je nu bent wie bent en bent waar je bent, maar indirect ook dat bepaalde wegen voor nu zijn afgesloten of dat lijken te zijn. Doordat je toen linksaf bent geslagen, betekent dit bijvoorbeeld dat je nu niet meer rechtsaf kunt. Doordat je toen boos bent geworden op je buurman, betekent dit dat hij nu niet meer met je wil praten. Het spoor van ons verleden weerhoudt ons er van volledig vrij te bewegen in het heden.

Wanneer ik me dat nu bewust ben geworden en mijn ballast loslaat, lopen er nog steeds mensen rond die een vervelend gevoel hebben overgehouden aan een ontmoeting met mij. Deze mensen houden zo indirect het spoor achter mij in stand. Moet ik ze dan vergeven? Of moeten zij juist mij vergeven? Ik kan ze toch niet een voor een gaan bellen? Daarbij, misschien zitten deze mensen er niet eens op te wachten dat ik aan de telefoon hang. Dit is niet de oplossing. Ik snap nu maar al te goed dat ik deze ontmoetingen op welk bewustzijnsniveau ook zelf heb gecreëerd. Hoe vervelend soms ook. Ik ben erdoor gegroeid en heb ervan geleerd.

Om een lang verhaal kort te maken. Ik heb mijn hogere zelf het de opdracht gegeven al die situaties en momenten die vanuit mijn perceptie of die van een ander - bewust of onbewust, bedoeld of onbedoeld - vervelend zijn verlopen te zuiveren op een manier en wijze die goed voelt voor alle betrokkenen. Feitelijk transformeer je hiermee de hinderlijke emoties die tussen jou en de ander die het beeld van en naar elkaar vertroebelen in een positieve energie. Dit zie je veel in het dagelijkse leven. Denk bijvoorbeeld aan een ruzie tussen twee mensen. Door de 'rook' van boosheid tussen hen in zien ze elkaar niet meer echt zoals ze zijn en nemen ze impulsieve beslissingen. Hierdoor negeren sommigen elkaar weken, zo niet jaren. Door de boosheid tussen elkaar te zuiveren ontstaat er weer een open en heldere situatie waarbij alle betrokkenen elkaar weer objectief kunnen zien en vanuit hun gevoel kunnen handelen.
Toen ik mijn hogere zelf had gevraagd een en ander te zuiveren, voelde het alsof het spoor in het zand door de wind werd gewist. En, geloof me of niet, mijn gedachten dwalen niet meer af naar het verleden. Het bijzondere was dat mensen met wie ik in het verleden een conflict had, me opeens opbelden.
Hoe simpel kan het zijn?

Nu het spoor van het verleden gewist is, worden mijn gedachten niet meer naar het verleden getrokken. Toch merkte ik dat er nog iets was wat ons uit het Nu trekt. Ken je gedachten als: Was het maar volgende week ... Had ik die opdracht maar al. Hierdoor leef je niet bewust in het Nu. Het zijn gevoelens van onzekerheid, ongeduld en behoefte aan controle waardoor we ergens eerder willen zijn dan het pad van ons Leven ons brengt. We geven zo als het ware gas in de flow. Op deze wijze gaan we met hoge snelheid aan onze essentiële groeimomenten en kansen voorbij. Ben je ergens te snel dan ben je er nog niet klaar voor. En daarmee - per definitie - jouw omgeving ook niet. Het resultaat is onbegrip met alle gevolgen van dien. Snap dat het gaat om de reis, dit moment in het Nu. Loslaten van het gas is zo lekker. Het ontspant, kost minder energie en geeft lucht. De Jassentechniek helpt je weer leven in het Nu